Αργά ή γρήγορα κάθε παιδί θα απευθυνθεί στο διαδίκτυο είτε για να αναζητήσει στοιχεία για μια εργασία του στο σχολείο, είτε για να παίξει είτε για να επικοινωνήσει με άλλους φίλους του. Θα μπει στο messenger, στο my space, στο facebook ή σε κάποιο άλλο δημοφιλές διαδικτυακό στέκι. Οι κίνδυνοι που παραμονεύουν μας απασχολούν όλους, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτό το χρήσιμο έως απαραίτητο μέσο επικοινωνίας κρύβει παγίδες ακόμα και για εμάς τους ενηλίκους. Πόσο μάλλον για τα παιδιά.
Σε γενικές γραμμές ξέρουμε αρκετά βεβαίως για τους κινδύνους του διαδικτύου, αλλά η αλήθεια είναι ότι ακόμα κι εμείς δεν έχουμε πλήρη εικόνα για τις πιθανές μακροπρόθεσμες αρνητικές επιπτώσεις του. Γνωρίζουμε δηλαδή τις θετικές, αλλά δεν μπορούμε να αποτιμήσουμε ακόμα τις αρνητικές. Ο λόγος είναι ότι οι σημερινοί 14χρονοι είναι η πρώτη γενιά στην Ελλάδα που αναθρέφεται κυριολεκτικά στο διαδίκτυο. Όπως δηλαδή το 1990 μιλούσαμε για τη γενιά που αναθρέφεται από την τηλεόραση, σήμερα πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε για τη γενιά που αναθρέφεται από τον υπολογιστή και το κινητό. Το μόνο που ξέρουμε με σιγουριά είναι ότι πρόκειται για μια γενιά ασταμάτητης επικοινωνίας,. Ακόμα και σε χώρες όπου το διαδίκτυο αποτελεί τρόπο ζωής για τη πλειοψηφία της νεολαίας ήδη από το 1995, η εικόνα είναι ασαφής ως προς το τι σημαίνει μακροπρόθεσμα για τον ψυχισμό των νέων αυτή η νέα μορφή διαρκούς επικοινωνίας μέσω συσκευών.
Τα παιδιά μπαίνουν στο διαδίκτυο για τόσο πολλούς λόγους, που μπορούν να είναι συνδεδεμένα διαρκώς. Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά στην προεφηβεία και στην εφηβεία μπαίνουν στο ιντερνέτ για
- να μιλούν με τους φίλους τους
- να κάνουν σχέδια με την παρέα τους (π.χ. πού θα συναντηθούν το Σαββατοκύριακο)
- να παίξουν παιχνίδια ομαδικά ή ατομικά
Αλλά και
- για να βρουν ιδέες (για εργασίες, για ρούχα, για μόδα ή άλλους τομείς)
- για να κάνουν νέους φίλους
- για να φλερτάρουν
- να κάνουν φάρσες
- να πουν πράγματα που δεν μπορούν να πουν κατά πρόσωπο (π.χ. να πουν γραπτά στο κορίτσι ή στο αγόρι τους ότι θέλουν να τα χαλάσουν)
Ακόμα κι οι γονείς που έχουν ασχοληθεί με το διαδίκτυο, λοιπόν, στην συντριπτική πλειοψηφία τους δεν μπορούν να το δουλέψουν όπως τα παιδιά και δεν το γνωρίζουν στο ίδιο βάθος με εκείνα. Το παιδί στην εφηβεία θέλει να ανοίξει τα φτερά του για να πάει παντού ή απεναντίας θέλει να κρυφτεί από όσους ξέρει. Τρυπώνει στο διαδίκτυο και βρίσκεται ανά πάσα στιγμή σε οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη φορώντας όποια μάσκα επιλέξει τη συγκεκριμένη στιγμή. Θα συναντήσει εκεί άλλα παιδιά ή ενήλικες που επίσης φορούν τη μάσκα τους.
Πως ομως μπορουμε να αποτρεψουμε τα παιδια κυριως πιο νεαρης ηλικιας απο αυτο το "ναρκωτικο"που λεγεται διαδικτυο ; Με να τα παροτρυνουμε με μια βολτα μαζι με φιλους η αλλα αγαπημενα του προσωπα ειναι σαφως μια καλη ιδεα μιας που μην ξεχναμε πωσ η ζωη δεν ειναι πισω απο την οθονη ενος υπολογιστη.
